ماه تابو

لب چشمه میی وکوزه بله شانه تویه

شمالک پچ میدیه پکیه بالا موکونی

بله بن بور موشوم وازسوز دیل نی می زنم

شینگ اولی میشینی تاشه خو چخرا موکونی

ماه تابو موشی و قاشای خور وا مو کونی

قد ازو قاش سیاه روز مره بگا موکونی

گلی روی تووا موشه دیل مر توبلجی مونه

سر اولی بور موشی چادیرخورتا موکونی

میده میده راه موری زره زره او موشوم

از بغل مه تر موشی شانه ربالا موکونی

/ 3 نظر / 28 بازدید
فاطمه سجادی

سلام وبلاگتان را لینک کردم می توانید ببینید

آشنا

سلام یادش بخیر زمانی که این شعر رو گفتی خوب به یاد دارم اگر چه روزگار گذشت و تمام ان خاطرات زیبا رو با خودش کم رنگ کرد و ماه تابوی تو هم هرگز نفهمید که چه شعری رو براش نوشتی , ولی هنوز آن لحظات رو به خوبی حس می کنم و از یاداوری اش دلم می گیره که چرا من باید ردپایی در این خاطرات داشته باشم