جدایی

                     

عشق را در چشمهایت دیده ام

در شمیم روح زایت دیده ام

درپگاه آخرین دیدار تو

گریه را دربغض نایت دیده ام

درمیان کوچه های بی کسی

من همیشه جای پایت دیده ام

ای غریب آشنای شهر غم

غربتت را درصدایت دیده ام

دوریت را شعر هم درمان نکرد

اشک را درنامه هایت دیده ام

دردرونم شعله های آتش است

 تا دوچشم دل ربایت دیده ام

اشک را با خنده بر هم می زنی

ای صمیمی من وفایت دیده ام

تاتو رفتی عالمی تنها شدم

در غزل سوز ونوایت دیده ام

آه ازاین سرنوشت شوم ما

در جدایی گریه هایت دیده ام        

/ 2 نظر / 23 بازدید
perdis mohajer

سلام وبلاگت خیلی جالب من واقعا خوشم اومد خوشحال می شم اگر به وبلاگم سر بزنی و نظرت رو راجع بهش بگی ممنون

مرضیه

عمو جون این یکی شعرتو خیلی دوست دارم. خیلی قشنگه